Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/10077/20375
Title: The Self in a Crystal Sphere: Juliusz Słowacki’s Concept of the Subject (in his works from the 1830’
Other Titles: „Ja” w kryształowej kuli: Juliusza Słowackiego koncepcja podmiotu (na podstawie twórczości z lat 30-tych)
Authors: Stanisz, Marek
Keywords: Juliusz SłowackiPolish RomanticismExistential MetaphorsThe Romantic “Self”romantyzm w Polscemetafory egzystencjiromantyczne „ja”
Issue Date: 2017
Publisher: EUT Edizioni Università di Trieste
Source: Marek Stanisz, "The Self in a Crystal Sphere: Juliusz Słowacki’s Concept of the Subject (in his works from the 1830’", in "Slavica Tergestina 19 (2017/II)", Trieste, EUT Edizioni Università di Trieste, 2017, pp. 30-59
Journal: Slavica Tergestina 
Abstract: 
The aim of this paper is to characterise the key existential metaphors used by Juliusz Słowacki in his works from the 1830’s. Looking at the images used by the author of Kordian, one can observe an original concept of a Romantic subject,
his identity, ways of experiencing the world and himself, as well as the relations between the “self ”, the reality, and other people. The motifs which are present in Słowacki’s works from that time (the image of a man on “top of the world”, motifs of the dream of life, pondering in front of a grave, being enclosed in a crystal sphere, journey without a destination) focus only on a typically Romantic image of human greatness and loneliness in relation to the infinite universum. They also depict the world as an incomprehensible and hostile area governed by mechanic laws, a kingdom of inanimate matter.
These motifs are coupled with metaphors expressing the wish to restore the cosmic order and “enchanting” the reality again by means of emotion and poetic imagination.

Tematem artykułu jest charakterystyka kluczowych metafor egzystencjalnych, którymi posługiwał się Juliusz Słowacki w swoich utworach z lat 30-tych XIX wieku. Z używanych przez autora Kordiana obrazów wyłania się oryginalna koncepcja romantycznego podmiotu – jego tożsamości, sposobów doświadczania świata i samego siebie, a także więzi łączących „ja” z rzeczywistością oraz innymi ludźmi. Motywy obecne w ówczesnej twórczości Słowackiego (obraz człowieka na „wierzchołku świata”, motywy snu życia, dumania na grobie, zamknięcia w szklanej kuli, podróży bez celu) skupiają się nie tylko na typowo romantycznym obrazie wielkości i samotności człowieka na tle nieskończonego uniwersum. Przedstawiają także otaczający świat jako niezrozumiały i wrogi obszar rządzony mechanicznymi prawami, królestwo martwej materii. Tym motywom towarzyszą metafory ukazujące pragnienie przywrócenia kosmicznego ładu oraz ponownego „zaczarowania” rzeczywistości za pomocą uczucia oraz poetyckiej wyobraźni.
Type: Article
URI: http://hdl.handle.net/10077/20375
ISSN: 1592-0291
eISSN: 2283-5482
Rights: Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Internazionale
Appears in Collections:Slavica Tergestina 19 (2017/II)

Files in This Item:
File Description SizeFormat
SlavicaTer_19_2017_2_Stanisz.pdf226.01 kBAdobe PDFThumbnail
View/Open
Show full item record


CORE Recommender

Page view(s)

95
checked on Nov 30, 2019

Download(s)

95
checked on Nov 30, 2019

Google ScholarTM

Check


This item is licensed under a Creative Commons License Creative Commons